Rezerwaty

     Na terenie nadleśnictwa znajduje się 8 rezerwatów przyrody o łącznej powierzchni 370,58 ha.

Rezerwat Trębaczew- o powierzchni 164,91 ha, położony w pobliżu wsi Sadkowice w leśnictwie Rylsk. Utworzony w 1958 r. Stanowi cenne i nie zniszczone zbiorowisko drzew, krzewów i roślin runa, wśród których najważniejszym i najokazalszym jest modrzew polski występujący tu w swym rodzimym środowisku podobnie jak modrzew w Górach Świętokrzyskich. Modrzew odnawia się naturalnie. Tworzy drzewostany mieszane głównie z sosną i dębem. W organizowanym przez redakcję Przeglądu Leśniczego w 2001 roku, konkursie na najgrubsze drzewa Lasów Państwowych w grupie 20 najgrubszych modrzewi znalazło się 9 drzew z Rezerwatu Trębaczew o obwodach pni od 3,6 do 3,9 metra.

Rezerwat Bażantarnia - o powierzchni 44,52 ha, utworzony w 1982 r. Położony w obrębie leśnym Bażantarnia. Zadaniem rezerwatu jest ochrona i zachowanie fragmentów grądu, dąbrowy świetlistej, olsu i łęgu jesionowo-olszowego. Na szczególne walory krajobrazowe rezerwatu wpływa grupa 47 szt. dębów szypułkowych, które uznane za pomniki przyrody stanowią najokazalsze egzemplarze tego gatunku na zachodnim Mazowszu. Drzewa są w wieku ponad 300 lat o obwodach pni od 3 do 5 metrów.

Rezerwat Źródła Borówki - o powierzchni 21,99 ha, utworzony w 1989 r. dla ochrony źródlisk ciku wodnego Borówka, prawobrzeżnego dopływu rzeczki Uchanki, wraz z otaczającym go urokliwym fragmentem starego lasu sosnowego. Położony jest w uroczysku leśnym Pszczonów. Teren rezerwatu z południa na północ przecina głęboki wąwóz posiadający kilka odgałęzień. Szczególną cechą szaty roślinnej rezerwatu jest duży udział paproci, które rosną bardzo licznie, głównie na dnie i krawędziach parowu. Z uwagi na interesującą, urozmaiconą rzeźbę terenu, malowniczy krajobraz, zróżnicowaną szatę roślinną, rezerwat stanowi atrakcyjny obiekt krajobrazowy.

Rezerwat Babsk- o powierzchni 10,97 ha. Istnieje od 1958 r. Położony jest w kompleksie lesnym Babsk. Celem ochrony jest zachowanie starego lasu liściastego z domieszką lipy. Jest jedynym takim drzewostanem w byłym Województwie Skierniewickim. Dęby rosnące w rezerwacie tworzą drzewostan w wieku 120-160 lat. Obwód kilku najstarszych okazów przekracza 2 metry. Lipy w wieku od 70 do 160 lat osiągają obwody pni w granicach 100-130 cm.

Rezerwat Ruda Chlebacz - o powierzchni 12,58 ha, utworzony w 1980 r. dla ochrony łęgu olszowego i stanowiska widłaka wrońca - rośliny górskiej. Leży w południowej części dużego kompleksu leśnego Mokra, w leśnictwie Grabina będącego pozostałością dawnej Puszczy Bolimowskiej. Zajmuje lokalne obniżenie terenu o kształcie przypominającym misę w pradolinie rzeki Rawki. Rezerwat porasta drzewostan olszowy z domieszką dębu szypułkowego i jesionu.

Rezerwat Kopanicha- o powierzchni 42,53 ha. Istnieje od 1980 r. Znajduje się na terenie kompleksu dawnej Puszczy Bolimowskiej, uroczysku leśnym Mokra w leśnictwie Grabina. Celem ochrony jest zachowanie fragmentu lasu, naturalnego pochodzenia.Obszar rezerwatu dzieli się na trzy charakterystyczne typy rzeźby terenu - płaską dolinę rzeczną (pradolina rzeki Rawki), bardzo strome zbocze doliny i płaską równinę wywyższoną od 7 do 12 metrów ponad poziom doliny. W rezerwacie są dwie zasadnicze grupy zbiorowisk leśnych różniących się wilgotnością siedlisk. Pierwsza grupa to zbiorowiska leśne na siedliskach wilgotnych i bagiennych, druga na świeżych. Największą część w rezerwacie zajmują lasy olchowe - olsy (22,48 ha). W pobliżu krawędzi skarpy, znajduje się wydajne źródło, dające początek strumykowi leśnemu płynącemu w kierunku wschodnim do rzeki Rawki.

Rezerwat Polana Siwica- o powierzchni 68,55 ha. Utworzony w 1998 r. na terenie leśnictwa Nieborów. Celem ochrony jest zachowanie charakterystycznej dla Puszczy Bolimowskiej śródleśnej polany ze zbiorowiskami łąkowymi i torfowis- kami, które są ostoją wielu rzadkich i chronionych gatunków roślin i zwierząt. Polana Siwica to jedna z 49 polan śródleśnych, które zlokalizowane są na terenie Puszczy Bolimowskiej. Flora rezerwatu liczy 225 gatunków roślin, w tym 9 gatunków chronionych, oraz 4 gatunki umieszczone na liście roślin zagrożonych w Polsce.

Rezerwat Rawka- utworzony w 1983 r. Celem ochrony jest koryto rzeki Rawki z rozgałęzieniami od źródeł do ujścia. Rawka jest największym, prawobrzeżnym dopływem Bzury. Dolina Rawki ma duże walory krajobrazowe, w odcinku środkowym i dolnym odznacza się ostro zarysowanymi krawędziami oraz zmienną szerokością. Zbocza są najczęściej zadrzewione lub zalesione. Na skarpach zachowały się egzemplarze okazałych starych dębów. Rezerwat obejmuje również grunty Lasów Państwowych wzdłuż koryta rzeki o ogólnej powierzchni 4,53 ha.

Inną formą szczególnej ochrony przyrody na terenie Nadleśnictwa Skierniewice jest:

Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy Zwierzyniec Królewski- utworzony zastał w 1994r. na powierzchni 572,32 ha, w uroczysku leśnym Zwierzyniec, leśnictwie Zwierzyniec. Objęcie Uroczyska Zwierzyniec ochroną w postaci zespołu przyrodniczo-krajobrazowego ma na celu:

1. Utrzymanie wartości przyrodniczych, a w szczególności mozaiki siedlisk i drzewostanów, starych drzew, flory i fauny leśnej.
2. Pielęgnowanie wartości historyczno-krajobrazowych
3. Propagowanie kultury leśnej

      Największą atrakcją przyrodniczą Zwierzyńca Królewskiego są stare drzewa. Według wyników inwentaryzacji rośnie ich 430 sztuk. Są to głównie sędziwe dęby szypułkowe, a także buki, graby, jesiony, wiązy i topole. Najstarsze drzewa osiągają wiek ponad 250 lat. Egzemplarze buka zwyczajnego występują na tym terenie wyspowo poza granicą zasięgu.
     W Zwierzyńcu zachowały się obiekty budowlane i inne świadczące o jego historii. Są to:

• budynek dawnej strażnicy łowieckiej przy byłej bramie wejściowej do Zwierzyńca na tzw. gościńcu ze Skierniewic, zbudowany w I poł. XIX w.
• budynek byłej gajówki Graniczki przy tym samym gościńcu na zachodnim skraju lasu - drewniany z 2 poł. XIX w.
• dworek nadleśniczego, murowany, wzniesiony w 1926 r. i budynek nadleśnictwa z lat 1926-1928. Oba te obiekty doskonale prezentują architekturę budownictwa leśnego z okresu międzywojennego.
• gwiaździsty 8-ramienny układ przecinek i wizur łowieckich z początku XIX wieku.
• mogiła z krzyżem, miejsce pamięci narodowej gdzie pogrzebano 20 mężczyzn zamordowanych 17 IX 1944 roku przez Niemców.