Czynniki abiotyczne w pewnych zakresach swoich wielkości są warunkiem prawidłowego funkcjonowania ekosystemów leśnych, a zatem normalnego wzrostu i rozwoju drzewostanów. W sytuacjach, gdy wielkości te zostaną przekroczone poza granice tolerancji i adaptacji rosnących w drzewostanie gatunków drzew, stają się czynnikami ograniczającymi.

Najgroźniejsza dla drzew, w naszym klimacie jest niska temperatura, zwłaszcza w czasie wzmożonej aktywności życiowej roślin. Prowadzi ona do poważnych następstw w postaci przemarznięcia roślin i porażenia ich nadziemnych organów. Najgroźniejsze w swoich skutkach są gwałtowne skoki termiczne, zwłaszcza późne przymrozki, występujące głównie w maju.

Szkodliwe działanie nadmiernie wysokich temperatur ma w naszym klimacie ograniczone znaczenie. Lokalne szkody dotyczą zwykle drzew o gładkiej korze (buk, świerk) rosnących na obrzeżach lasu lub w lukach wystawionych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych.

Woda - zmiany i zaburzenia prowadzą często do sytuacji klęskowych (susze, powodzie). Widocznym następstwem suszy jest redukcja aparatu asymilacyjnego, prowadząca w skrajnych przypadkach do usychania drzew. W przypadku powodzi obumierają drzewa i fauna glebowa. Gatunki najmniej tolerancyjne na długotrwałe podtopienie: jesion wyniosły, buk, lipa drobnolistna, brzoza, modrzew europejski, świerk pospolity. Znaczną tolerancją odznaczają się dąb szypułkowy, sosna pospolity.

Światło - brak powoduje niemożność powstania odnowienia naturalnego. Silne nasłonecznienie może spowodować np. oparzelinę kory, zgorzel słoneczną siewek.

Wiatry - optymalny dla lasu ruch powietrza to 3-4 m/s. Niebezpieczne dla drzewostanów są wichry (od 18 do ponad 30 m/s). Często dokonują one zniszczeń o charakterze żywiołowych klęskowym gospodarczych.

Ogień - pożary wywołane czynnikami naturalnymi np. wyładowania atmosferyczne, należą u nas do rzadkości. Pożary dzielimy na podpowierzchniowe (np. torfowe), pokrywy gleby, całkowite drzewostanu i pojedynczego drzewa. Poza szkodami dotyczącymi uszkodzenia lub spalenia drzew mamy również do czynienia ze stratami o ekologicznymi (zmiany w glebie oraz ograniczenie bioróżnorodności lasu).

Zmiany klimatyczne - sprzyjać mogą narastaniu szeregu zagrożeń lasów, do których można zaliczyć m.in.:

• zwiększenie liczby pożarów lasu i wielkości pożarzysk,
• częste występowanie anomalii pogodowych (susze, huragany, okiść, późne i wczesne przymrozki).