Ochrona lasu  jest nauką wykorzystującą praktyczną wiedzę leśników o sposobach, środkach i działaniach mających na celu zapewnienie lasom bezpieczeństwa i stworzenia warunków do prawidłowego wzrostu i rozwoju. Zadaniem ochrony lasu, poza dokładnym poznaniem czynników chorobotwórczych, jest badanie przyczyn powstawania chorób lasu, opracowywanie sposobów likwidacji potencjalnych źródeł chorób lasu, prowadzenie profilaktyki i terapii leśnej.

Podstawą działań w ochronie lasu jest profilaktyka. Ma ona na celu zapobieganie procesom chorobotwórczym oraz zwiększenie odporności drzew na szkodniki i czynniki chorobotwórcze.

Ochrona lasu ma na celu zabezpieczenie lasu przed szkodami wyrządzanymi przez:

1. czynniki abiotyczne (np. huragany, okiść, mróz, susze);

2. czynniki biotyczne (np. szkodliwe owady, grzyby pasożytnicze, zwierzęta);

3. czynniki antropogeniczne (np. pożary, skażenie powietrza, turystyka).

   Podstawą działań w ochronie lasu jest profilaktyka. Ma ona na celu zapobieganie procesom chorobotwórczym oraz zwiększenie odpości drzew na szkodniki i czynniki chorobotwórcze.

   Problemy ochrony lasu nie mogą i nie są problemem wyłącznie leśników. Las jest dobrem ogólnospołecznym i troska o lasy należeć powinna do obowiązków każdego z nas, a wówczas realizacja zadań związanych z ochroną lasu będzie o wiele łatwiejsza i efektywniejsza.