Obowiązek ochrony przyrody nakłada nam Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004r

Ustawa o ochronie przyrody ( otwórz)

"Ochrona przyrody jest obowiązkiem każdego obywatela oraz organów administracji publicznej, a także jednostek organizacyjnych oraz osób prawnych i fizycznych prowadzących działalność wpływającą na przyrodę"

Istotne przepisy odnoszące się do przestrzegania zasad ochrony przyrody zawarte są w art. 30 ustawy o lasach z dnia 28 września 1991, który zakazuje na terenach leśnych:

• zanieczyszczania gleby i wód,
• zaśmiecania
• rozkopywania gruntu,
• niszczenia grzybów oraz grzybni,
• zbierania płodów runa leśnego w oznakowanych miejscach zabronionych,
• niszczenia lub uszkadzania drzew, krzewów lub innych roślin,
• rozgarniania i zbierania ściółki,
• wypasu zwierząt gospodarskich,
• wybierania jaj i piskląt, niszczenia lęgowisk i gniazd ptasich a także niszczenia nor i mrowisk,
• płoszenia, ścigania, chwytania, i zabijania dziko żyjących zwierząt,
• puszczania psów luzem,
• rozniecania ognia poza miajscami wyznaczonymi,
• korzystania z otwartego płomienia.

W roku 1997 znaczenie ochrony środowiska zostało docenione w sposób szczególny, a mianowicie po raz pierwszy w XX wieku przepisy karne dotyczące przestępstw przeciwko środowisku, a więc i przeciwko przyrodzie, wprowadzono bezpośrednio do kodeksu karnego. Do tej pory tj. do czasów ustawy z 6 czerwca 1997 stanowiącej KODEKS KARNY odpowiedzialność ta wynikała z ustaw funkcjonujących wyłącznie poza nim tj. poza kodeksem. Treść odpowiedzialności za przestępstwa przeciw ochronie środowiska zawarta jest w rozdziale XXII - Przestępstwa przeciwko środowisku.

też wymagam ochrony (fot.Paweł Grabczyk)

Podstawowe wytyczne, według których realizowane są w nadleśnictwach zasady powszechnej ochrony przyrody zawarte są w Zarządzeniu nr. 11 A Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych dr inż. Konrada Tomaszewskiego z 11 maja 1999, według których dąży się miedzy innymi do:

• zachowania lub odtworzenia w stanie naturalnym śródleśnych zbiorników leśnych i cieków wodnych
• zachowania w stanie nienaruszonym sródleśnych nieużytków takich jak bagna, trzęsawiska, torfowiska, remizy, wrzosowiska
• zachowania w dolinach rzek lasów łęgowych, olsów i innych naturalnych formacji jako ostoi rzadkich gatunków roślinnych i zwierząt
• pozostawianie w drzewostanach dojrzałych do wyrębu niektórych starych drzew do ich fizjologicznej starości, a nawet do biologicznej śmierci oraz wybranych drzew martwych i drzew dziuplastych - jako siedziby licznych organizmów roślinnych i zwierzęcych
• pozostawianie w drzewostanach zdrowych, nie zagrożonych przez owady leśne drobnych gałęzi i drzew martwych w celu przyspieszenia obiegu materii.